บันทึกฉบับที่ 58

วันนึงที่มีแต่ฉัน

และวันนึงที่มีแต่เธอ

ต่างคนต่างเดินบนเส้นทางของตัวเอง

.

.

.

.

.

แล้ววันนึงเธอก็เดินเข้ามาเติมเต็มชีวิตฉัน

เราต่างคนต่างเติมเต็มซึ่งกันและกัน

จนถึงวันที่เราจับมือกันเดินไป

.

.

.

.

.

แต่มาวันนี้ เธอเดินไปตามทางของเธอ

ฉันกลับมาอยู่บนทางของฉัน

เธอมีโลกของเธอ

โลกที่เหมือนมันไม่เคยมีคำว่า "เรา"

ฉันยังอยู่บนโลกของ "เรา"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

เมื่อคืนนอนน้ำตาไหล

เพราะใจคิดไปไกล

อยู่ๆก็หวั่นไหวกับความรู้สึกของตัวเอง

ที่ "เคย" มี แต่ตอนนี้ไม่มี 

เค้าอยู่ที่ไหนซักที่ ที่มีใครเคียงกาย

เค้าอยู่กับใครซักคน ที่พร้อมเคียงข้าง

...

ย้อนมองตัวแล้วเกิดคำถาม

ณ วันนั้น เราเคยเติมกันจนเต็ม

...

ใช่มั๊ย

???

วันที่เคยมี แต่วันนี้ไม่เหลือ