2007/Oct/06

บันทึกฉบับที่ 51

วันนี้คงถึงเวลาของเสาร์เศร้าบ้าง

ออน m ไว้ตื่นมาตอนสองทุ่มกว่าๆ

นั่งดูว่ามีใครทักมาบ้าง

แล้วก็เจอรุ่นน้องที่มหา'ลัยแอด m มา

เห็นชื่อ m แล้วฉุกคิดในใจ

"นาฏศิลป์รุ่น 62 ไปงานศพกิ๊ฟ ศรัญญา ด้วย"

นั่นมันก็น้องเรานี่หว่า

...

รู้จักน้องกิ๊ฟครั้งแรกเมื่อตอนอยู่ปีสาม

น้องมาช่วยเต้นงานแสดงผลงาน "วิพิธทัศนา"

หลังจากนั้นก็ร่วมงานกับน้องอยู่บ่อยๆ

จนกลายเป็นความสนิทสนมคุ้นเคย

...

กิ๊ฟเป็นเด็กที่น่ารักมาก

ดูแลน้อง ดูแลคุณพ่อ-คุณแม่ ดูแลครอบครัว

กิ๊ฟเป็นเด็กขยันทำงาน

กิ๊ฟเป็นน้องที่น่ารักของพี่ๆและก็เพื่อนๆ

...

พูดไม่ออก บอกไม่ถูก

ไม่รู้จะเขียนอะไร

...

หลับให้สบายนะกิ๊ฟ..ฉันจะคิดถึงแก

แล้ววันนึงเราคงได้พบกัน

T_T

http://breakingnews.nationchannel.com/read.php?lang=th&newsid=283360

หลับตาเถิดนะ แล้วเราก็จะพบกัน
อาจเป็นเพียงฝัน ก็พอใจ
หลับตาเถิดนะ ถึงตัวเราจะแสนไกล
ห่างกันเพียงไหน เหมือนใกล้กัน

ชีวิตขีดเส้นทาง ไว้ให้เราเจอกัน
ขีดทางที่ผกผัน ให้มีวันห่างไกล
หลับตานานๆ คิดถึงวันเก่า จะยังมีเราสองคน

สักวันเถิดนะ แล้วเราคงได้พบกัน
อาจมีวันนั้น ที่ได้เจอ
จากกันวันนี้ หัวใจยังอยูใกล้เธอ
ติดตามไปเสมอ ถึงแสนไกล

ขอบฟ้าอยู่ไม่ไกล เพราะว่าใจเป็นหนึ่ง
และใจนั้นส่งถึง เพราะว่ายังห่วงใย
หลับตานานๆ คิดถึงวันเก่า จะยังมีเราสองคน

Comment

Comment:

Tweet


ขอร่วมแสดงความเสียใจด้วยนะครับ
.
ราตรีสวัสดิ์ ตอน เที่ยงคืน ครึ่ง กว่าๆ
#1 by (¯`•¸®·neo590·) °´¯)* At 2007-10-07 00:42,