บันทึกฉบับที่ 64

.

การเดินทางสู่ดวงดาว

e-cin cafe 25 July 2008

 

ครั้นยังเป็นเด็กน้อย..... ดาวบนฟ้าดูช่างสวยงาม

เด็กน้อยเฝ้าเพียรถาม.... ท่ามกลางท้องฟ้าสุกสกาว

บนนั้น.....

มีสิ่งใดที่รอเขาอยู่?

ของเล่น  หนังสือการ์ตูน  วีดีโอเกมส์

เจ้าหญิง เจ้าชาย  สวนสนุกที่ไม่มีวันปิด

ทุ่งหญ้าขาวโพลน ให้เด็กน้อยได้วิ่งเล่น

....ขนม-ของกินที่ไม่มีวันหมด...

 

ชายหนุ่ม หญิงสาว... เพ้อฝันถึงดวงดาว

ฟากฟ้าจะส่งผู้ใดมาเคียงข้าง

ชายในฝัน...นางฟ้าที่มีอยู่จริง

ชีวิต  เต็มไปด้วยเรื่องราวอันน่าตื่นเต้น

พวกเขาเฝ้าเพียรถาม..ท่ามกลางท้องฟ้าอันสุกสกาว

บนนั้น...

มีสิ่งใดรอเขาอยู่?

พวกเขาเดินทางมาแล้วครึ่งทาง...ครึ่งทางสู่ดวงดาว

            และแล้ว พวกเขาก็เดินทางมาถึง...ถึงจุดกึ่งกลางของดวงดาว

            ที่รายรอบพวกเขา..ล้วนเต็มไปด้วยดวงดาว..ดาวหลายล้านดวง สุกสกาว และ เปล่งแสงสว่างไม่แพ้กัน

หากแต่บนนี้...

ไม่มีของเล่น

  ไม่มีเจ้าชาย  ไร้เงาของเจ้าหญิง

  ไม่มีทุ่งหญ้าขาวโพลนให้วิ่งเล่น  สวนสนุกล้วนว่างเปล่า

  ไม่มีชายในฝัน  และรับรู้ว่านางฟ้ามีอยู่เพียงในตำนาน

 

สิ่งที่พวกเขาเฝ้าเพียรถาม...สิ่งใดอยู่บนท้องฟ้ากว้างไกล

พวกเขาใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตเพื่อขึ้นมาอยู่บนที่แห่งนี้

มีดวงดาวอีกมากมาย อยู่บนท้องฟ้าเบื้องบน

ส่องแสงสว่าง  สุกสกาว  ระยิบระยับ

บางที...สิ่งที่พวกเขาเฝ้ามอง อาจมิได้อยู่ตรงนี้

บางที...สิ่งที่รายล้อมพวกเขา อาจมิใช่ดวงดาว

 

ชายชรา....เฝ้ามองดวงดาว

ดาวดวงเดิมที่เขาเคยเฝ้ามองครั้นที่เขายังเป็นเด็ก

บนนั้น...

มีสิ่งใดรอเขาอยู่?

       พวกเขาเดินทางมาจนถึงปลายทาง

                                       ที่แห่งนี้  ไม่มีแสงดาว.....

http://ohmybossy.exteen.com/20080816/entry

. .

.

 

แหงนมองดวงดาวที่ส่องแสงสกาวอยู่บนฟากฟ้า
.
แสงดาวระยิบระยับตา อยากคว้าดาวมาแนบกาย
.
มีทางไหนหรอที่จะเอื้อมมถึงดาว
.
หรือเราต้องออกเดินทางไปสู่ดาวดวงนั้น
.
...

การเดินทางที่เริ่มต้น เกิดจากความต้องการภายใน ที่มันเรียกร้องให้หัวใจออกเดินทาง เท้าขยับ แม้ไม่ไม่รู้เลยว่าเส้นทางที่เดินจะต้องพบเจอสิ่งใดบ้าง เพราะเพียงต้องการจะได้ดาวมาเคียงกาย อยากได้รู้สึกว่าพานพบกับแสงสกาวสุกใสที่ตาเห็น เอ่ยปากบอกกับใครต่อใครได้ว่า ฉันกำลังเดินทางสู่ดวงดาว ฟังดูคงเท่ห์ไม่หยอก แต่หารู้ไม่ว่า ระหว่างทางสู่ดวงดาวก่อนที่จะถึงแสงสกาวที่มองเห็น ต้องผ่านพบสิ่งใดบ้าง ล้มลุกคลุกคลาน ปวดร้าวทรมาน คงไม่มีใครมาถางทาง ปูพรมแดงเตรียมรอให้เราก้าวไป แม้รู้กระนั้นก็ยังก้าวไป มีสิ่งใดรออยู่หรือ เธอถึงต้องพยายามไขว่คว้าเพื่อให้ได้มาเพียงแค่แสงของดวงดาวที่มองเห็น คิดก็แค่จะเดินไปและจะต้องไปให้ถึง แล้ววันนึงก็พบความจริง จึงได้รู้ว่าไม่มีสิ่งใดที่ใจปรารถนา มีเพียงแต่ความอ้างว้างรอบกาย แสงสกาวหายไปไม่สุกใสอย่างที่เคยแหงนมอง...
.
แต่มันก็ดีไม่ใช่หรอ ที่เธอได้ก้าวเดิน ระหว่างทางไปสู่ดวงดาว สิ่งที่พบเจอมันคงเป็นคำตอบของหลายๆอย่าง แม้จะได้รู้ว่าสุดท้ายแล้วไม่มีสิ่งใดรออยู่ แต่ถ้าไม่ออกเดินทาง ณ วันนั้น วันนี้เธอก็ยังคงเฝ้ามองแสงของดวงดาว และยังอยากจะคว้าดาวมาข้างเคียง